Dziękuję za dziś, wszystkim dużym i małym. Za każde słowo pełne dobra i za każde słowo pełne twórczości. Za to, że jesteśmy razem w tym pięknym, cichym jednoczeniu się w oczekiwaniu na wiosnę :)) 

Dzień dobry Tarnowianie, Przyjaciele , mój Tarnowie. Poranek… nie wiem, czy też tak macie, ale mnie dopada już przesilenie wiosenne. Jest w tym coś przedziwnego, coś pomiędzy zmęczeniem a nadzieją, pomiędzy ciężkimi powiekami a lekkim sercem, które przecież już czuje, że coś się zmienia.

Mój ma cztery łapy, futro i absolutne przekonanie, że dzień zaczyna się wtedy, kiedy on uzna to za stosowne. Nie negocjuje. Nie zna przycisku „drzemka”. Zna za to bardzo dobrze przycisk „blisko”.

Dziś garść wspomnień , pachnących herbatą parzoną z miłością. Dziś o imbryczku, niewielkim, białym, w niebieskie kwiatuszki, z dziubkiem uszczerbionym delikatnie.

Dzień dobry Tarnowianie Przyjaciele! Dzień dobry mój Tarnowie! Dziś odrobina radosnych wspomnień, schowanych w kieszonce z napisem „ zakochanie”. Jeśli macie chwilę i oczywiście ochotę, przeczytajcie. Może i w Was jest kieszonka z pierwszą walentynką:). Moja pierwsza randka walentynkowa odbyła się… na cmentarzu.

Dom nie zaczyna się od ścian. Ani od dachu, który trzyma deszcz z dala od podłogi. Nie zaczyna się od planów, projektów, kredytów i remontów. Dom zaczyna się tam, gdzie ktoś na kogoś czeka. Gdzie ktoś myśli o drugim jeszcze zanim wstanie z łóżka. Dla mnie dom zaczyna się bardzo wcześnie. Zanim reszta świata się obudzi.

Przyjaciele tarnowscy i nie tylko;) Dziękuję za dzisiejszy dzień, naprawdę wszystkim, bez wyjątku. Za obecność, za rozmowy, za to, że wpadacie czasem na chwilę, a czasem na dłużej. Za zwykłe „wróciłem ”, za uśmiechy i za to, że tworzycie z tego miejsca coś dużo więcej niż tylko sklep.

Wczorajsze spotkanie w Kropce jeszcze w sobie słyszę. To była jedna z tych rozmów, które nie są ani wielkie, ani oficjalne, a jednak dotykają najczulszych miejsc w sercu.Tam gdzie mieszkają wspomnienia i tęsknota. Nasza wspólna, cicha, trochę wstydliwa tęsknota za byciem razem tak zwyczajnie, po sąsiedzku, bez okazji, bez planu, bez wielkich słów.