Dzień dobry, świecie! Już za chwilę ruszam do Kropki. Poranek jest spokojny, ale w środku czuję lekki niepokój. Wczorajsza rolka nie napawała optymizmem i zostawiła we mnie sporo myśli. Jednocześnie Wasze komentarze bardzo mnie poruszyły i dodały mi siły. Pokazały, jak wiele znaczy wspólnota i dobre słowo. 

Dzień z przepisem:) A więc…Dzień dobry o poranku. Świat dziś znowu otworzył dla nas drzwi. Cichutko, bez pośpiechu, bez fanfar. Po prostu jest. Czeka. Wita nas światłem poranka, śpiewem ptaków, zapachem powietrza, które o tej porze smakuje jakoś bardziej prawdziwie. Zaprasza, żeby być tu i teraz, właśnie w tej chwili. 

Świat nieustannie mnie zachwyca. Można powiedzieć, że to przecież normalne, iż po zimie przychodzi wiosna. Tak było zawsze, tak dzieje się co roku, wszystko ma swój rytm i porządek. A jednak za każdym razem wydarza się coś, co trudno nazwać zwyczajnością. Za każdym razem pojawia się zachwyt, jakby natura na nowo przypominała nam, że życie potrafi zaczynać od początku z niezwykłą siłą i delikatnością jednocześnie.