Codzienność w Kropce

Słońce dziś było inne niż zwykle, bardziej wyraziste, bardziej obecne, jakby postanowiło zostać z nami na chwilę dłużej i przypomnieć, że świat wcale nie musi być ciężki.

Towar już rozpakowany. Kartony stoją jeszcze pod ścianą, nożyk leży na ladzie, a ja od dobrej chwili tylko stoję i patrzę. Patrzę i czuję, jak w środku rośnie mi coś ciepłego, miękkiego i prawdziwego. Taka czysta, dziecięca radość. Wiecie, ta, która pojawia się bez powodu, po prostu dlatego, że coś jest piękne.

Są takie przedmioty, które od pierwszej chwili wnoszą do domu coś więcej niż tylko swoją funkcję. Nie krzyczą formą, nie narzucają się designem, a jednak od razu czujesz, że zostaną z Tobą na długo. To nie są zwykłe naczynia, to małe, codzienne towarzyszki chwil, które budują nasze życie.

Dziękuję za dziś, wszystkim dużym i małym. Za każde słowo pełne dobra i za każde słowo pełne twórczości. Za to, że jesteśmy razem w tym pięknym, cichym jednoczeniu się w oczekiwaniu na wiosnę :)) 

Dzień dobry Tarnowianie, Przyjaciele , mój Tarnowie. Poranek… nie wiem, czy też tak macie, ale mnie dopada już przesilenie wiosenne. Jest w tym coś przedziwnego, coś pomiędzy zmęczeniem a nadzieją, pomiędzy ciężkimi powiekami a lekkim sercem, które przecież już czuje, że coś się zmienia.

Mój ma cztery łapy, futro i absolutne przekonanie, że dzień zaczyna się wtedy, kiedy on uzna to za stosowne. Nie negocjuje. Nie zna przycisku „drzemka”. Zna za to bardzo dobrze przycisk „blisko”.