Codzienność w Kropce, Środa 31.03

Takich jak życie. Potrzebnych mi do wystawy w Kropce. Do miejsca, które tworzymy razem, kawałek po kawałku, dzień po dniu, spotkanie po spotkaniu.

Dziś pojechałam do nich bez zapowiedzi. Wróciłam z pieńkami, ale nie tylko. Razem z nimi dostałam coś więcej, coś, , czego nie da się zaplanować ani kupić. Dostałam kubek gorącej kawy. Smakował jak zatrzymana chwila, jak ciepło płynące z obecności drugiego człowieka. Dostałam rozmowę. Zwyczajną, a jednocześnie najważniejszą, bez pośpiechu, bez masek, taką, w której można być sobą.

W tej chwili pojawiła się myśl. Jak niesamowicie dużo dobra możemy sobie nawzajem dawać. Nie potrzeba wielkich gestów. Nie potrzeba wielkich słów. Wystarczy pamiętać. Wystarczy usłyszeć czyjąś potrzebę i odpowiedzieć. Być obok, przyjechać, zrobić miejsce przy stole. Postawić kubek kawy i uśmiechnąć się.

To są momenty, które budują świat. Codzienne. Prawie niewidoczne. To one zostają w sercu najdłużej.

Ta codzienność ma w sobie ogromną siłę. To w niej ukryte są najważniejsze rzeczy. W drobnych gestach, spojrzeniach, w tym, że ktoś o Tobie pomyślał, w tym, że ktoś chciał zrobić coś dobrego. Nie dlatego, że musiał tylko dlatego , że mógł.

Myślę, że tego powinniśmy szukać. Nie perfekcji, nie wielkości, nie idealnych historii. Tylko dobra. Szukajmy dobra w ludziach. Nawet jeśli czasem jest schowane głęboko. Szukajmy dobra w sobie, bo każdy z nas je ma, nawet jeśli czasem o tym zapomina. Przekazujmy je dalej.

Warto dzielić się czasem. Nawet jego małą cząstką. Dla kogoś taka chwila może znaczyć bardzo dużo. Może zmienić dzień, może dać oddech, może przypomnieć, że nie jest się samemu.

Warto dzielić się sobą. Bez ról, bez pozorów, z tym jacy jesteśmy. Czasem zmęczeni, czasem zagubieni, radosni, cisi. W tej prawdzie jest najwięcej piękna.

Warto dzielić się tym, co mamy. Nie tylko rzeczami, także uwagą, dobrym słowem, obecnością . Tym, że ktoś może na nas liczyć.

Gdy zaczynamy się dzielić, świat robi się trochę jaśniejszy. Nagle okazuje się, że to, co dajemy, wraca, często w najmniej oczekiwany sposób. Tak jak dziś. W pieńkach, które stały się czymś więcej niż tylko drewnem, w kawie, która była czymś więcej niż napojem, w rozmowie, która była czymś więcej niż słowami.

To jest dobro, które krąży między nami. Nie kończy się, kiedy je dajemy. Ono się wtedy mnoży.

Bycie człowiekiem właśnie na tym polega, żeby być dla siebie nawzajem ludźmi. Nie idealnymi, nie zawsze silnymi, nie zawsze gotowymi, ale prawdziwymi. Obecnymi. Uważnymi.

Żeby zauważać drugiego człowieka. Nie przechodzić obojętnie, zatrzymać się, zapytać , czego potrzebujesz. A potem odpowiedzieć działaniem.

Dobro zaczyna się od małych rzeczy. Od pieńków, od kawy, od rozmowy, od chwili. Potem rośnie. Rozchodzi się cicho. Z serca do serca. Zmienia świat. Może nie cały naraz, ale kawałek po kawałku.

Dziś moja Kropka wypełniła się nie tylko drewnem. Wypełniła się historią. Doświadczeniem. Ciepłem. Tym, co chcę przekazać dalej.

Witrynka wygląda dziś inaczej. Może piękniej. Może pełniej. Może bardziej prawdziwie, bo stoi za nią coś więcej niż dekoracja. Asiu, Andrzejku dziękuję:)

Wasza pani Kropka i .#kropkanakubku #CeramikaBolesławiec #tarnow #relacje #dobrowraca Ps: zapraszam Was na naszą grupę sprzedażową ( warto:) Kropka i Kropka - Ceramika Bolesławiecka oraz do naszego sklepu online adres w komentarzu. Buziaki ogromne. Jestem w Kropce i czekam na Was.